مارکو پاریسی سی سال است که در یک کارخانه‌ی کوچک در تورین کار می‌کند. مدیر تصفیه به او یک سال فرصت می‌دهد تا برای زنده نگه داشتن شرکت به دنبال سرمایه‌گذار بگردد. در پایان سال، این خود مارکو است که تصمیم می‌گیرد مسئولیت کارخانه را بر عهده بگیرد.

در یک دهکده کوهستانی کوچک مردی با نامی چالش‌برانگیز زندگی می‌کند: جوزپه گاریبالدی (یکی از پدران میهن ایتالیا)، اما همه او را با نام مستعار پپینو صدا می‌زنند. او عاشق ماهیگیری، همنشینی با دوستان و کتابخانه‌ای است که در آن به عنوان کارمند موقت کار می‌کند. او فردی خوش‌بین است، حتی اگر فرزندش او را به بی‌عرضگی متهم کند. یک روز به دلیل هرج‌ومرج سیاستمداران، اتفاق عجیبی می‌افتد: پپینو به اشتباه به عنوان رئیس‌جمهور جمهوری ایتالیا انتخاب می‌شود. او که از زندگی آرام خود بیرون کشیده شده، باید نقشی را ایفا کند که می‌داند برای آن نامناسب است، اما درک عامیانه و رفتارهای غریزی او به طرز باورنکردنی موثر واقع می‌شوند؛ به جز در مورد آداب معاشرت که او را به دردسر می‌اندازد. جانیس کلمنتی، معاون دبیرکل خشک و جذاب ریاست‌جمهوری، بیهوده تلاش می‌کند تا اقدامات غیرقابل پیش‌بینی رئیس‌جمهور را کنترل کند.

یک خانواده سیسیلی با ورود گروهی از مهاجران به جزیره‌شان مواجه می‌شوند و باید با این وضعیت کنار بیایند.

در دهه ۱۹۲۰ در باگریا، جوزپه «پپینو» تورنووا به عنوان چوپان کار می‌کند تا به خانواده فقیرش کمک مالی کند. در طول پنجاه سال بعد، زندگی جوزپه و همچنین زندگی اهالی روستا به تصویر کشیده می‌شود. جوزپه بزرگ می‌شود، به حزب کمونیست می‌پیوندد، با دختری محلی ازدواج می‌کند، صاحب فرزند می‌شود و برای خود یک حرفه سیاسی می‌سازد.